Το Ποτάμι

Σκηνοθεσία: Ζαν Ρενουάρ 
Πρωταγωνιστούν: Νόρα Σουίνμπερν, Έσμοντ Νάιτ, Άρθουρ Σιλντς, Σουπρόβα Μουκέρτζι, Πατρίσια Γουόλτερς 
Διάρκεια: 99΄
Έτος παραγωγής: 1951

Σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού.

Βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της συγγραφέως Ρουμέρ Γκόντεν, ένα αυτοβιογραφικό χρονικό των παιδικών αναμνήσεών της στη Βεγγάλη, το «Ποτάμι» στέκει μέχρι σήμερα ως η πιο μυσταγωγική κορύφωση ενός ολόκληρου έργου. Για πρώτη φορά στην καριέρα του, ο δημιουργός της «Μεγάλης Χίμαιρας» και του «Ο Κανόνας του Παιχνιδιού» παίρνει τις αρχετυπικές αντιθέσεις που αποτελούσαν κινητήριο άξονα των περισσότερων δημιουργιών του και τις θέτει σε τροχιά γύρω από τον ίδιο κύκλο δημιουργίας, ενηλικίωσης, έρωτα και απώλειας, τον κύκλο της ζωής.

Μπρος στην έκθαμβη κάμερά του, η Ινδία αποκτά τις διαστάσεις ενός τοπίου μυθικού και αμόλυντου ακόμη από τον άνθρωπο, μιας επίγειας Εδέμ της χαμένης αθωότητας, αλλά και ένα συμβολικό πέρασμα στη συνειδητοποίηση και παραδοχή της ύπαρξης ως μιας αέναης τελετουργίας η οποία υπερβαίνει τα πάντα και αποκτά κοσμικό χαρακτήρα. Κάποιος θα γεννηθεί, κάποιος θα πεθάνει, κάποιος θα αγαπήσει, κάποιος θα πληγωθεί, η νύχτα θα γίνει μέρα και ξανά νύχτα, οι εποχές θα συνεχίσουν να εναλλάσσονται στην ίδια τροχιά, τα νερά του ποταμού θα κυλήσουν αδιάκοπα και χωρίς γυρισμό.

Σκηνοθετημένη με έναν γαλήνιο και κατανυκτικό τρόπο, η λυρική πανδαισία του Ρενουάρ κρύβει πίσω από την τεχνικολόρ παλέτα της και μια από τις πιο εκθαμβωτικές δουλειές σε φωτογραφία που είδε ποτέ το σινεμά. Ήταν η πρώτη μιας σειράς ταινιών μέσω των οποίων ο σκηνοθέτης αποχαιρετούσε τον ρεαλισμό της πρότερης καριέρας του, εξερευνώντας πια όχι πτυχές της αληθινής ζωής, αλλά προβολές και απεικονίσεις της μέσα από την τέχνη. Λουκάς Κατσίκας