Η Άπιστη Γυναίκα

Σκηνοθεσία: Κλοντ Σαμπρόλ
Πρωταγωνιστούν: Στεφάν Οντράν, Μισελ Μπουκέ, Μορίς Ρονέ
Διάρκεια: 98'
Έτος παραγωγής: 1969

Σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος.

Η αρχετυπική σχεδόν πλοκή της «Άπιστης Γυναίκας» ξεκινά με τις υποψίες που απλώνονται σαν δηλητήριο στο μυαλό ενός ευκατάστατου άνδρα πως η όμορφη σύζυγός του τον απατά. Αυτό πυροδοτεί μια σειρά από τελετουργικές σχεδόν ενέργειες, που θα επιβεβαιώσουν τους φόβους του και θα τον φέρουν αντιμέτωπο με τον εραστή της.

Σε εκείνο ακριβώς το σημείο ο Σαμπρόλ, αυτομολόγητα επηρεασμένος απ' το κίνημα το υπαρξισμού, θα ανακαλύψει στην πλοκή του ευθείες γραμμές προς τον «Ξένο» του Καμί, διερευνώντας εκ των έσω το είναι και φαίνεσθαι, τους φόβους και τη συλλογική συνενοχή της γαλλικής μπουρζουαζίας. Το ποταπό έγκλημα της άπιστης γυναίκας δεν τελείται σε κάποια γωνιά του σκοτεινού υποκόσμου, αλλά συμβαίνει στα ηλιόλουστα σαλόνια των παρισινών προαστίων. Ο σκηνοθέτης τα κινηματογραφεί με γεωμετρική ακρίβεια, γεμίζοντας τη νεκρή τους φύση με σιωπή και υπόκωφη ένταση (που αποδίδουν εξαιρετικά με τις εσωτερικές ερμηνείες τους κι οι πρωταγωνιστές). Οι χώροι γίνονται το σκηνικό μιας βαθιά πολιτικής ματιάς πάνω στα αστικά ήθη της εποχής, όπου ο σαρδόνιος Σαμπρόλ ξεσαλώνει ανανεώνοντας τους γαμήλιους όρκους του μοιραίου ζεύγους με ένα ανίερο συμβόλαιο, σφραγισμένο με αίμα.

Η «Άπιστη Γυναίκα» παραμένει σημείο αναφοράς για το ερωτικό θρίλερ και αποτελεί διαχρονικά τη δημοφιλέστερη ταινία του δημιουργού της. Για τον εστέτ είναι ανοθεύτο κινηματογραφικό βιτριόλι σερβιρισμένο σε κρυστάλλινο ψηλό ποτήρι, ένα έργο αριστοκρατικής κομψότητας που αντιμετωπίζει το κοινωνικό στάτους και το έγκλημα σαν αφροδισιακά. Πάντα με ειρωνική διάθεση, πάντα  με τη σιγουριά ενός αργόσυρτου ερπετού που μέσα από βελούδινα τράβελινγκ κι απίστευτες σκηνοθετικές εμπνεύσεις, κυκλώνει τους ήρωές του, για να τους εγκλωβίσει στο ταξικό τους πεπρωμένο. Θοδωρής Καραμανώλης