Στους Έρωτές μας

Σκηνοθεσία: Μορίς Πιαλά
Πρωταγωνιστούν: Σαντρίν Μπονέρ, Ντομινίκ Μπενάρ, Εβελίν Κερ, Μορίς Πιαλά
Διάρκεια: 95'
Έτος παραγωγής: 1983

Σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος. 

Ένα μοιραίο καλοκαίρι θα σημάνει την ερωτική αφύπνιση της 15χρονης Σουζάν, μιας κοπέλας απ' τα προάστια του Παρισιού που αρνείται να δοθεί στον αγαπημένο της, αλλά ξαφνικά χαρίζει το κορμί της σε αγνώστους με δηκτική απάθεια, όχι από διαστροφή, αλλά από μια απεγνωσμένη ανάγκη να νιώσει κάτι που να ξεπερνά τον ασφυκτικό μικροαστικό κλοιό. Όσο ο υπερπροστατευτικός πατέρας μετατρέπεται σε μια οικεία απουσία, τόσο αυτή αφήνεται στις σαρκικές εξερευνήσεις. Αναζητά τον έρωτα, αλλά βρίσκει μόνο το σεξ. Γυρεύει οικειότητα, αλλά προσκρούει πάνω στην υστερία μιας αποσυντιθέμενης οικογένειας.

Ο Μορίς Πιαλά σκηνοθετεί μια δική του εκδοχή στο Σύνδρομο της Ηλέκτρας, μεταφέροντας τον συναισθηματικό πυρήνα της ταινίας στην περίπλοκη σχέση της Σουζάν με τον πατέρα της. Συμμετέχοντας ο ίδιος ως ηθοποιός, οδηγεί το νατουραλιστικό του στυλ στα άκρα. Αποκομμένος από την αστική κομψότητα της Νουβέλ Βαγκ, κινηματογραφεί κάτω από το δέρμα και την όποια επίφαση ρεαλισμού. Χρησιμοποιεί την κάμερα σαν νυστέρι που σκίζει την φιλμική πραγματικότητα κι αποκαλύπτει τι βρίσκεται από κάτω. Ως αποτέλεσμα το φιλμ αιμορραγεί, τα πάντα στη δράση του γίνονται επείγοντα. Οι ηθοποιοί (με κορυφαία την πρωτοεμφανιζόμενη Σαντρίν Μπονέρ) μοιάζουν να αιφνιδιάζονται κι οι ίδιοι από την ένταση καθώς αυτοσχεδιάζουν τις ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Ο Πιαλά ωστόσο έχει την οξύνοια να παραδώσει τον έλεγχο στη στιγμή και το αυθόρμητο. Δεν ελέγχει την κορύφωση της ταινίας, αντικαθιστά τους διαλόγους με μια βίαιη εκφορά της αλήθειας, κι εν τέλει αφήνει το φιλμ να εκραγεί αφήνοντας πίσω τα κοφτερά θραύσματα μιας οικογένειας που διαλύεται μετατρέποντας το δείπνο της σε πεδίο μάχης.

Κοιτάζοντας κατάματα το χάος των ανθρωπίνων σχέσεων ο σκηνοθέτης απορρίπτει κάθε ηθικολογία και κάθε είδους κάθαρση.  Αφήνει πίσω ένα μωσαϊκό από σπασμένα συναισθήματα και την ηχώ μιας νιότης που αρνήθηκε να συνθηκολογήσει με τη μιζέρια του κόσμου των μεγάλων. Το φιλμ του, συνταρακτικά ωμό κι ηλεκτρισμένο, είναι το μνημείο «στους έρωτές μας», τους μικρούς, τους μεγάλους, τους πλατωνικούς, τους αληθινούς που σαν νυστέρι κι αυτοί, έσκισαν τις κακοπαιγμένες ψευδαισθήσεις που μας σέρβιρε κατά καιρούς η μεγάλη οθόνη και μας χαράκωσαν βαθιά.  Θοδωρής Καραμανώλης